ŞAİRLER VE YAZARLAR

Behçet Necatigil

Behçet Necatigil (1916 - 1979)

Öne Çıkan Ünvanı: "Evler Şairi" / Türk Radyo Oyunculuğunun Öncüsü

Hayatı ve Kariyeri

·         Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının seçkin şair, yazar ve öğretmenlerindendir.

·         1916 yılında İstanbul Fatih'te dünyaya gelmiştir. Asıl adı Mehmet Behçet’tir.

·         Babası, İstanbul'un Sarıyer ve Beyoğlu müftülükleri görevlerinde de bulunmuş olan Müderris Mehmet Necati Efendi’dir.

·         Küçük yaşta anne acısı tatmış, annesi Fatma Bedriye Hanım'ı henüz iki yaşındayken kaybetmiştir.

·         1936’da prestijli okullardan İstanbul Kabataş Lisesini birincilikle bitirmiş; ardından 1940’ta İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünden başarıyla mezun olmuştur.

·         İlk şiirlerinde "Behçet Necati" imzasını kullanan şair, daha sonra aile soyadı olan "Gönül" yerine resmî olarak "Necatigil" soyadını almıştır.

·         Edebiyat öğretmeni olarak Kars ve Zonguldak illerinde görev yapmış, ardından 1945 yılında mezun olduğu Kabataş Lisesine tayin olmuştur.

·         Kabataş Lisesindeki öğretmenliği esnasında entelektüel birikimini artırmak adına İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde Alman Filolojisi eğitimi de almıştır.

·         1960-1972 yılları arasında İstanbul Çapa Eğitim Enstitüsünde geleceğin öğretmenlerini yetiştirmiş ve buradan emekliye ayrılmıştır.

·         Kanser teşhisiyle tedavi altına alındığı Cerrahpaşa Hastanesinde 13 Aralık 1979 tarihinde hayata gözlerini yummuştur.

Edebî Yönü ve Sanat Anlayışı

·         Edebiyat dünyasında ve okuyucu kitlesi nezdinde "Evler Şairi" unvanıyla derin bir iz bırakmıştır.

·         Sanat hayatı boyunca tamamen bağımsız kalmayı tercih etmiş, hiçbir edebî topluluğa ya da akıma resmen katılmamıştır.

·         Modern Türk şiirinde "Saf Şiir" (öz şiir) anlayışını titizlikle sürdüren ustalar arasında kabul edilir.

·         Şiirlerinde teknik esnekliğe önem vermiş; hem hece ölçüsünü hem de serbest ölçüyü başarıyla tatbik etmiştir.

·         Şiirin her türlü siyasi ve ideolojik dogmanın uzağında tutulması gerektiğini hararetle savunmuştur.

·         Gelenekçi ve sentezci bir yapıya sahiptir; Divan, halk ve tasavvuf şiir birikiminden kendine has modern bir üslupla beslenmiştir.

·         Şiir dili zamanla evrilmiştir: İlk dönem eserlerinde daha yalın, açık ve kolay anlaşılır bir dil hâkimken, 1955 sonrasındaki olgunluk dönemi şiirleri çok katmanlı ve anlamca daha kapalı bir yapıya bürünmüştür.

·         Eserlerinin merkezinde küçük burjuva insanının ev, aile, yakın çevre ilişkileri, aşk, ölüm, çocukluk özlemleri, yalnızlık, yaşlılık ve modern kentleşmenin getirdiği sancılar yer alır.

·         Şiir evrenine genel olarak ince bir karamsarlık, hüzün, burukluk ve içsel acılar yön verir.

·         Özellikle "Evin Halleri" ve "Sevgilerde" isimli şiirleri Türk edebiyatının klasikleri arasında sayılır.

·         Çok yönlü bir edebiyatçıdır; şiirin yanı sıra edebiyat tarihi incelemeleri, Almancadan nitelikli çeviriler ve Türk radyoculuğuna büyük katkı sunan radyo oyunları kaleme almıştır.

Eserleri

Şiir Kitapları:

Kapalı Çarşı, Çevre, Evler, Eski Toprak, Arada, Dar Çağ, Yaz Dönemi, Divançe, İki Başına Yürümek, En/Cam, Zebra, Kareler Aklar, Sevgilerde, Beyler, Söyleriz.

Edebiyat İnceleme ve Sözlük Çalışmaları:

Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü, Edebiyatımızda Eserler Sözlüğü.

Radyo Oyunları:

Yıldızlara Bakmak, Gece Aşevi, Üç Turunçlar, Pencere, Evliya Çelebi.

(alıntı)